Meningiomatoza: epidemiologjia, menaxhimi dhe prognoza. Rast klinik dhe rishikim i literaturës

Abstract

Hyrje: Meningiomatoza është termi që i referohet pranisë së të paktën dy meningeomave në lokalizime të ndryshme cerebrale te i njëjti pacient, pa shenja klinike të neurofibromatozës tip II. Incidenca paraqitet 1-10%. Qëllimi dhe objektivat: Prezantimi i një rasti klinik dhe rishikimi i literaturës për kriteret e reja të diagnotikimit dhe menaxhimit të meningiomave multiple. Rast klinik: Prezantojmë rastin e një zonje 54 vjeç, e cila paraqitet me histori rreth 7 vjeçare me cefale holokranike, të intensitetit të moderuar, karakter shtypës-shtrëngues me frekuencë 7/javë dhe marrje mendsh. Prej 8 muajsh paraqitet me atake atonike paraprirë nga hipoestezia dhe rënie e konsiderueshme e dëgjimit bilateralisht. Rezultatet: Në ekzaminim objektiv neurologjik nuk evidentohen deficite motore dhe sensore, por një tremor i anësive superiore et capitis, kompatibël me tremor esencial beninj. Testet laboratorike, përfshirë dhe provat e tiroides paraqiten në normë. Në EEG paraqitet aktivitet paroksistik. Në MRI dhe CT koke evidentohet prania e meningeomave multiple. Pacientja aktualisht në ndjekje në dinamikë, nën mjekim me Topiramate 300 mg në ditë, planifikuar për imazheri rikontrolli pas një viti. Konkluzionet: Dy faktorët etiologjikë kyç për zhvillimin e meningiomatozës janë gjenetika dhe hormonet. Lokalizimi i meningiomatozave është më tepër unilateral hemisferik, në konveksitetin supratentorial dhe falx parasagital. Trajtimi kirurgjikal realizohet në meningioma simptomatike, meningioma asimptomatike më të mëdha se 3 cm në varësi të lokalizimit dhe lezione ekspansive me edemë cerebrale.