Modaliteti i saktësisë dhe kuptimi kohor i formave foljore do të jem /do të kem në gjuhën shqipe

Abstract

Trajtimi i modalitetit të probabilitetit si një ndër kuptimet gramatikore të kohës së ardhme në gramatikat e gjuhës shqipe, bazuar në shpjegimin e përdorimit të së ardhmes me vlerën e së tashmes, është bërë objekt shqyrtimi për faktin se ky proces zhvendosjeje në gjuhën shqipe nuk është dëshmuar përmes të dhënash të sakta gjuhësore, prandaj ka mbetur në kornizat e hipotezës. Objekt kryesor i trajtimit në këtë studim është përqasja e kuptimeve kohore dhe modale në aspektin sinkronik si dhe mosndërtimi modal i probabilitetit ku elementi do ruan pavarësi semantike ndryshe nga do-ja e gramatikalizuar plotësisht e të ardhmes. Parë nga ky këndvështrim, kuptimi kohor në një pjesë të rasteve të përdorimit nuk është ai i së tashmes, por akronia, prandaj ekzistojnë disa arsye për trajtime nga këndvështrime të reja të formave të probabilitetit si ndërtime të pavarura modale dhe të klasifikueshme jashtë formave me do në gjuhën shqipe.