Hafiz Ali Ulqinaku, jeta dhe vepra

Abstract

Disa kohë më parë, studiuesit e njohur, i ndjeri Faik Luli dhe Islam Dizdari, botuan një vepër të denjë mbi jetën dhe veprën e Hafiz Ali Ulqinakut. Ky klerik atdhetar u dekorua në vitin 1978 me medaljen "Për veprimtari patriotike dhe si veprimtar e luftëtar i Lidhjes Shqiptare të Prizrenit", ndërsa në vitin 1994 iu dha titulli "Mësues i Popullit". Tërë veprimtaria e H. Ali Ulqinakut përmblidhet në motivacionin: "klerik dhe mësues i shquar, studiues i pasionuar, mësues i nderuar dhe edukator i rinisë dhe masave popullore, përpilues dhe përkthyes i veprave shkencore-fetare." Për këtë figurë është shkruar shumë edhe më parë, por deri më sot nuk është botuar një vepër e plotë dhe autentike për Hafiz Ali Ulqinakun.
Ali Ulqinaku lindi, u rrit dhe kreu një pjesë të veprimtarisë së tij në këtë mjedis shqiptar. Ky patriot, veprimtaria e të cilit i përket periudhës së Rilindjes Kombëtare, migroi nga Ulqini në Shkodër pas rënies së qytetit në duart e malazezëve në vitin 1913 dhe më vonë u transferua në Lezhë, ku vdiq po në vitin 1913, menjëherë pas shpalljes së Pavarësisë së Shqipërisë nga sundimi i gjatë osman. Ai u varros në Shkodër.
F. Luli dhe I. Dizdari kanë përfshirë edhe vlerësimet për H. Aliun, duke theksuar se tre qytete ndihen krenare për të: Ulqini, Shkodra dhe Lezha. Ata kanë regjistruar të gjitha vlerësimet për këtë autor, përfshirë botime, sesione shkencore, ceremoni etj. Monografia përfundon me konkluzionet dhe bibliografinë. Monografia Hafiz Ali Ulqinaku, jeta dhe vepra e Faik Lulit dhe Islam Dizdarit është një vepër e realizuar me sukses. Ajo siguron informacion të vlefshëm, i cili është i dobishëm dhe i nevojshëm jo vetëm për studiuesit, por edhe për lexuesit e thjeshtë. Botimi i Abetares mbart një vlerë të veçantë, pasi është i pari që i prezantohet lexuesit shqiptar me transkriptimin e tij aktual në alfabetin modern.
Autorët kanë shfrytëzuar një literaturë të pasur, e cila përfshin jo vetëm 131 libra, por edhe artikuj të shumtë të botuar nga shtypi shkencor dhe periodik, biblioteka, arkiva etj. Vepra është shkruar në një gjuhë të thjeshtë dhe të pasur. Për këtë vepër të denjë dhe të admirueshme, të shkruar me kompetencë dhe njëkohësisht si një kontribut i vlefshëm kushtuar trashëgimisë së së kaluarës, autorët meritojnë urimet tona.