Prototipi psikodinamik dhe psikolinguistika dinamike: Ndikimi i sistemit të ndërveprimit social në prototipin psikolinguistik të individit

Autori

  • Silva Ibrahimi
  • Vera Ostreni
  • Elisabeta Kafia

DOI:

https://doi.org/10.55312/op.vi2.4636

Abstract

Fjalimi është një veprimtari kognitive-motore e thjeshtë, e cila dallon njerëzit nga speciet e tjera dhe zhvillohet brenda një rrjeti të gjerë të strukturave cerebrale, kortikale dhe nënkortikale. Gjuha nënkupton marrëdhënien e njeriut me botën e tij, ndërsa psikolinguistika është procesi dinamik gjuhësor që të çon në një lidhje të ndërsjellë me botën e jashtme dhe me tjetrën, e cila është e ndryshme nga vetja. Në historinë e mendimit psiko-pedagogjik shkencor shqiptar ka prova që dëshmojnë përpjekjet dhe kontributet për të kuptuar dhe interpretuar fenomenet dhe problemet që lidhen drejtpërsëdrejti me formimin dhe edukimin e nxënësve të moshave të ndryshme shkollore. Kuptimi i tematikave komplekse gjuhësore, i komunikimit dhe i marrëdhënieve, lidhet jo vetëm me shterimin e një përkufizimi të vetëm, por edhe me aftësinë për të marrë në konsideratë rrethanat që i bëjnë ato një sistem referimi social-etnik me kontributin e referencave kryesore, si: psikologjia gjuhësore, filozofia e gjuhës, gjuhësia dhe semiotika, analiza e nivelit kognitiv dhe aspekteve fenomenologjike në një dimension të përditshëm, por edhe në formën e kuptimeve, konceptit të reciprocitetit, konotacionit social dhe procesit dinamik në tërësi.

Parole chiave:

psikolinguistikë, komunikim, mendim psiko-pedagogjik, edukim i konstruktit psiko-gjuhësor.

Downloads

I dati di download non sono ancora disponibili.

Riferimenti bibliografici

  1. Gecas, V. dhe Burke, P. J. (1995). Self and Identity. Gjendur në Comparing psychological and sociological approaches to identity: identity status, identity capital and the individualization process, Cote’ E. James dhe Schwartz J. Seith, Journal of Adolescence, 2002, 25, fq. 572-586 www.ideallibrary.com

  2. House, R. J. (1977). ‘A 1976 theory of charismatic leadership’, Gjendur në J.G. Hunt and L.L. Larsen (eds), Leadership: The Cutting Edge. Carbondale, IL: Southern Illinois University Press.

  3. Marcia, J. E. (1966). Development and validation of ego identity status. Journal of Personality and Social Psychology, 5, fq. 551-558.

  4. Freud S. (1932), Introduzione alla psicoanalisi (nuova serie di lezioni). Gjendur në Veprat/ Opere, botimi italian, vol. 11, Boringhieri, Torino 1979, fq. 121-284 referuar Freud 1920.

  5. Caligor, E.dhe Clarkin, J. F. (2010). An object relations model of personality and personality pathology. Gjendur në J. F. Clarkin, P. Fonagy, dhe G. O. Gabbard (Eds.), Psychodynamic psychotherapy for personality disorders. A clinical handbook (fq. 3–35). Washington, DC: American Psychiatric Publishing.

  6. Kernberg, O. F. dhe Caligor, E. Levy. (2005). A psychoanalytic theory of personality disorders. Gjendur në J. F. Clarkin & M. F. Lenzenweger (Eds.), Major theories of personality disorder (Botimi i dytë, fq. 114–156). New York: Guilford.

  7. McWilliams, N. (2011). The Psychodynamic Diagnostic Manual: An effort to compensate for the limitations of descriptive psychiatric diagnosis. Journal of Personality Assessment, 93(2), fq. 112–122. http://dx.doi.org/10.1080/00223891.2011.542709

  8. Koeelen JA, Luyten P, Eurelings Bontekoe LH, Diguer L, Vermote R, Lowyck B dhe Bühring ME. (2012). The impact of level of personality organization on treatment response: a systematic review. Psychiatry, 75(4), fq. 355-374.

  9. Blatt, S. J., Stayner, D., Auerbach, J. S. dhe Behrends, R. S. (1996). Change in object and self representation in longterm, intensive, inpatient treatment of seriously disturbed adolescents and young adults. Psychiatry, 59, fq. 82-107.

  10. Livesley, W. J. (2003-2004). Practical management of personality disorder. New York: Guilford Press.

  11. Skodol, AE dhe Bender DS. (2003). Why are women diagnosed borderline more than men? The Psychiatric Quarterly. 74(4), fq. 349–360.

  12. Blatt, S. J. dhe Luyten, P. (2009). A structural-developmental psychodynamic approach to psychopathology: Two polarities

  13. of experience across the life span. Development and Psychopathology, 21, fq. 793–814.

  14. Blatt, S. J.dhe Shichman, S. (1983). Two primary configurations of psychopathology. Psychoanalysis and Contemporary Thought, 6, 187-254.

  15. Safran, J. D., Muran, J. C., dhe EubanksCarter, C (2011)Repairing alliance ruptures , Psychotherapy, 48(1), 80-87.

  16. Safran, J. D., Muran, J. C., Samstag, L. W., dhe Stevens, C. (2002). Repairing alliance ruptures II. Gjendur në J. C. Norcross (Ed.), Psychotherapy relationships that work. New York, NY: Oxford University.

  17. Heidegger, M. (1976). Essere e Tempo. Botimi i njëmbëdhjetë, fq. 27, fq. 42, fq. 128, fq. 182 (A cura di Pietro Chiodi) Longanesi & C., Milano.

  18. Gazzillo, F., Gordon, R.M., Lingiardi,V., Del Corno, F., Bornstein, R. F., McWilliams, N. (2014). Empirical research with Psychodynamic

  19. Diagnostic Prototype (PDP) and the Psychodiagnostic Chart (PDC): Towards PDM-2. National Meeting of American Psychoanalytic Association,

  20. New York, fq. 14–19.

  21. Humbolt W. von. (2000). La diversità delle lingue, Roma-Bari, Laterza.

Downloads

Pubblicato

2024-05-25

Come citare

Ibrahimi, S., Ostreni , V., & Kafia, E. (2024). Prototipi psikodinamik dhe psikolinguistika dinamike: Ndikimi i sistemit të ndërveprimit social në prototipin psikolinguistik të individit. Optime, (2), 105–114. https://doi.org/10.55312/op.vi2.4636

Fascicolo

N. 2 (2018): Optime

Sezione

Shkenca Shoqërore

Categorie