Motivimi në procesin mësimor: Roli i mësimdhënësit dhe ndikimi mbi të nxënit e qëndrueshëm
DOI:
https://doi.org/10.62928/kp.v3i.8933Abstract
Motivimi përbën një nga faktorët më thelbësorë në procesin arsimor, duke ndikuar drejtpërdrejt në cilësinë dhe efikasitetin e mësimdhënies. Ky studim trajton motivimin në procesin mësimor duke u fokusuar në rolin e mësuesit dhe ndikimin që ai ka në të nxënit e qëndrueshëm të nxënësve. Përmes analizës së teorive kryesore psikologjike mbi motivimin dhe vetëvlerësimin, si dhe përmes të dhënave të mbledhura nga pyetësori i aplikuar në një grup prej gjashtëdhjetë nxënësish, studimi evidenton rëndësinë e vetëefikasitetit, vetëvlerësimit dhe metodat e mësimdhënies që nxisin angazhimin dhe pjesëmarrjen aktive të nxënësve. Rezultatet tregojnë se motivimi i nxënësve lidhet ngushtë me stilin e menaxhimit të klasës nga ana e mësuesit, përdorimin e stimujve pozitivë dhe krijimin e një mjedisi mbështetës dhe inkurajues. Për më tepër, studimi vë në pah nevojën për reduktimin e metodave ndëshkuese dhe promovimin e inkurajimit, si dhe përfshirjen e aktiviteteve interaktive dhe punës në grupe për të arritur një mësim të suksesshëm dhe të qëndrueshëm. Ky punim ofron rekomandime praktike për mësimdhënësit, me qëllim rritjen e motivimit dhe përmirësimin e rezultateve mësimore të nxënësve. Kumtesa synon të theksojë se motivimi nuk është vetëm një komponent emocional, por një mjet kyç për rritjen e efikasitetit pedagogjik dhe për ndërtimin e një kulture të qëndrueshme arsimore. Përmes analizës së literaturës bashkëkohore pedagogjike dhe të dhënave të mbledhura nga mësues në shkolla, punimi synon të identifikojë faktorët kryesorë që ushqejnë ose dëmtojnë motivimin profesional. Në përfundim, sugjerohen strategji konkrete për të nxitur dhe ruajtur një motivim të qëndrueshëm, me synimin për të përmirësuar rezultatet mësimore dhe për të zhvilluar një kulturë shkollore më të shëndetshme.Keywords:
motivimi, efikasiteti në mësimdhënie, marrëdhënia mësues-nxënës, cilësia e të nxënit.Downloads
References
-
Bandura, A. 1997. Vetëefikasiteti: Ushtrimi i kontrollit. New York: W. H. Freeman.
-
Brophy, J. 2015. Motivimi i nxënësve për të mësuar. 4th ed. New York: Routledge.
-
Corno, L. 1994. “Motivimi dhe mësimi në klasë.” In Doracak i psikologjisë arsimore, edited by D. C. Berliner and R. C. Calfee, 229–54. New York: Macmillan.
-
Deci, E. L., and R. M. Ryan. 1985. Motivimi i brendshëm dhe vetëvendosja në sjelljen njerëzore. New York: Plenum.
-
Deutsch, M. 1973. Zgjidhja e konfliktit: Proceset konstruktive dhe destruktive. New Haven, CT: Yale University Press.
-
Evertson, C. M., and C. S. Weinstein. 2006. “Menaxhimi i klasës si faktor kritik në përmirësimin e shkollës.” In Doracak i përmirësimit të shkollës, 3–17.
-
Folger, J. P., M. S. Poole, and R. K. Stutman. 2017. Punimi përmes konfliktit: Strategji për marrëdhëniet, grupet dhe organizatat. 8th ed. New York: Routledge.
-
Johnson, D. W., and R. T. Johnson. 2000. Bashkimi: Teoria dhe aftësitë e grupit. 7th ed. Boston: Allyn & Bacon.
-
Kauchak, D., and P. Eggen. 2012. Hyrje në mësimdhënie: Të bëhesh profesionist. 4th ed. Boston: Pearson.
-
Kocel, T. 2001. Organizimi i sipërmarrjes. Shtëpia Botuese “Mim”.
-
Korkmazi, I. 2002. Psikologjia dhe motivimi në mësimdhënie.
-
Hull, C. L. 1943. Parimet e sjelljes: Një hyrje në teorinë e sjelljes. New York: Appleton-Century-Crofts.
-
Marzano, R. J., and J. S. Marzano. 2003. “Çelësi i menaxhimit të klasës.” Educational Leadership 61 (1): 6–13.
-
Maslow, A. H. 1943. “Një teori e motivimit njerëzor.” Psychological Review 50 (4): 370–96.
-
Maslow, A. H. 1954. Motivimi dhe personaliteti. New York: Harper.
-
Maslow, A. H. 1963. Drejt një psikologjie të qenies. 2nd ed. New York: Van Nostrand.
-
Maslow, A. H. 1968. Drejt një psikologjie të qenies. 2nd ed. New York: Van Nostrand Reinhold.
-
McLeod, S. 2014. “Hierarkia e nevojave të Maslow-it.” Simply Psychology. https://www.simplypsychology.org/maslow.html.
-
Pintrich, P. R., and D. H. Schunk. 2002. Motivimi në arsim: Teori, kërkime dhe aplikime. 2nd ed. Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall.
-
Skinner, B. F. 1938. Sjellja e organizmave: Një analizë eksperimentale. New York: Appleton-Century-Crofts.
-
Skinner, B. F., and C. B. Ferster. 1957. Oraret e përforcimit. New York: Appleton-Century-Crofts.
-
Schunk, D. H. 2012. Teoritë e të mësuarit: Një perspektivë arsimore. 6th ed. Boston: Pearson.
-
Trebješanin, Ž. 2009. Hyrje në psikologji. Beograd: Zavod za udžbenike i nastavna sredstva.
-
Thorndike, E. L. 1999. Psikologjia arsimore: Kurs i shkurtuar. Ayer Company Publishers. Orig. pub. 1913.
-
Vilotijević, M. 1999. Didaktika. Beograd: Fakulteti i Mësuesisë.
-
Zimmerman, B. J. 1989. “Modelet e të mësuarit të vetërregulluar dhe arritjet akademike.” Educational Psychologist 24 (1): 329–39.
References
Bandura, A. 1997. Vetëefikasiteti: Ushtrimi i kontrollit. New York: W. H. Freeman.
Brophy, J. 2015. Motivimi i nxënësve për të mësuar. 4th ed. New York: Routledge.
Corno, L. 1994. “Motivimi dhe mësimi në klasë.” In Doracak i psikologjisë arsimore, edited by D. C. Berliner and R. C. Calfee, 229–54. New York: Macmillan.
Deci, E. L., and R. M. Ryan. 1985. Motivimi i brendshëm dhe vetëvendosja në sjelljen njerëzore. New York: Plenum.
Deutsch, M. 1973. Zgjidhja e konfliktit: Proceset konstruktive dhe destruktive. New Haven, CT: Yale University Press.
Evertson, C. M., and C. S. Weinstein. 2006. “Menaxhimi i klasës si faktor kritik në përmirësimin e shkollës.” In Doracak i përmirësimit të shkollës, 3–17.
Folger, J. P., M. S. Poole, and R. K. Stutman. 2017. Punimi përmes konfliktit: Strategji për marrëdhëniet, grupet dhe organizatat. 8th ed. New York: Routledge.
Johnson, D. W., and R. T. Johnson. 2000. Bashkimi: Teoria dhe aftësitë e grupit. 7th ed. Boston: Allyn & Bacon.
Kauchak, D., and P. Eggen. 2012. Hyrje në mësimdhënie: Të bëhesh profesionist. 4th ed. Boston: Pearson.
Kocel, T. 2001. Organizimi i sipërmarrjes. Shtëpia Botuese “Mim”.
Korkmazi, I. 2002. Psikologjia dhe motivimi në mësimdhënie.
Hull, C. L. 1943. Parimet e sjelljes: Një hyrje në teorinë e sjelljes. New York: Appleton-Century-Crofts.
Marzano, R. J., and J. S. Marzano. 2003. “Çelësi i menaxhimit të klasës.” Educational Leadership 61 (1): 6–13.
Maslow, A. H. 1943. “Një teori e motivimit njerëzor.” Psychological Review 50 (4): 370–96.
Maslow, A. H. 1954. Motivimi dhe personaliteti. New York: Harper.
Maslow, A. H. 1963. Drejt një psikologjie të qenies. 2nd ed. New York: Van Nostrand.
Maslow, A. H. 1968. Drejt një psikologjie të qenies. 2nd ed. New York: Van Nostrand Reinhold.
McLeod, S. 2014. “Hierarkia e nevojave të Maslow-it.” Simply Psychology. https://www.simplypsychology.org/maslow.html.
Pintrich, P. R., and D. H. Schunk. 2002. Motivimi në arsim: Teori, kërkime dhe aplikime. 2nd ed. Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall.
Skinner, B. F. 1938. Sjellja e organizmave: Një analizë eksperimentale. New York: Appleton-Century-Crofts.
Skinner, B. F., and C. B. Ferster. 1957. Oraret e përforcimit. New York: Appleton-Century-Crofts.
Schunk, D. H. 2012. Teoritë e të mësuarit: Një perspektivë arsimore. 6th ed. Boston: Pearson.
Trebješanin, Ž. 2009. Hyrje në psikologji. Beograd: Zavod za udžbenike i nastavna sredstva.
Thorndike, E. L. 1999. Psikologjia arsimore: Kurs i shkurtuar. Ayer Company Publishers. Orig. pub. 1913.
Vilotijević, M. 1999. Didaktika. Beograd: Fakulteti i Mësuesisë.
Zimmerman, B. J. 1989. “Modelet e të mësuarit të vetërregulluar dhe arritjet akademike.” Educational Psychologist 24 (1): 329–39.
English
Shqip
