Spastrimi etnik dhe fetar i shqiptarëve 1878-1999 (Kosova në veçanti)

Abstract

Midis shqiptarëve dhe sllavëve qëndrojnë shekuj gjakmarrje dhe urrejtje. Ne i kemi parë sllavët gjithmonë si hajdutë dhe grabitës, ndëkohë që ata e kanë parë shqiptarin si një njeri të papërshtatshëm për bashkëpunim, ndonëse ndonjëherë edhe i mundur, prapëseprapë si njeri që nuk e pranon humbjen.
Sllavët endacakë dhe pa atdhe na kanë parë gjithmonë si pengesën më të madhe në përpjekjet e tyre të pareshtura për shtrirje territoriale. Kjo situate shpesh ka kaluar në luftë e gjakderdhje, ku sllavët nuk kursyen asnjë mjet për vrasjen e shqiptarëve dhe pastrimin etnik të tyre.
Në fillim të Luftërave për Pavarësi Ballkanike nga Perandoria Osmane, në fillim të shekullit të 19-të, edhe grekët iu bashkuan atyre për të zgjeruar territoret e veta. Konfliktet kombëtare u shndërruan në konflikte fetare, sepse shqiptarët ishin kryesisht myslimanë.
Ky artikull përpiqet të analizojë nga perspektiva historike pastrimin etnik dhe fetar të shqiptarëve. Përqendrohet në Kosovë, nga Kongresi i Berlinit deri në Luftën e Jugosllavisë.