Refleksion mbi librin "Thesari i Diturisë" i Ibën Kajim El-Xhevzije

Abstract

Emri i tij i plotë është Ebu Abdullah Shemsedin, Muhamed, biri i Ebu Bekrit, biri i Ejubit, biri i Said Ez-Zur’i, më pas Ed-Dimeshki, i njohur si Ibën Kajim El-Xhevzijeh. Gjatë jetës së këtij personaliteti të ndriçuar të dijes dhe shkencave islame, nuk ka kaluar pa u vënë re numri i madh i dijetarëve, prej të cilëve ai përfitoi një njohuri të gjerë.

Kur përmendet emri i Ibën Kajim El-Xhevzijeh, një teolog dhe dijetar i shquar islam, në fushën e krijimtarisë teologjike, çështja bëhet më intriguese për lexuesin, komentimet më tërheqëse dhe, çfarë është më e rëndësishme, argumentet janë mjaft bindëse dhe progresive.

Në veprën “Thesaret e Dijes”, tema kryesore përqendrohet në monoteizmin islam. Përmes një stili të përzgjedhur dhe të qartë, autori përpiqet të gjejë mënyrat më të përshtatshme dhe racionale për t’ia komunikuar ndërgjegjes njerëzore një detyrë, një obligim natyror të lindur: nevojën për të besuar.

Etika e besimtarit zë një vend qendror në këtë vepër, duke qenë se teoria dhe praktika bashkëjetojnë për aq kohë sa merren të mirëqena. Kjo vjen si rezultat i një procesi arsyetues induktiv në thellësitë e ndërgjegjes reflektuese njerëzore. Natyrisht, gjatë prezantimit të çështjeve të ndryshme në veprën e tij, autori ngre shumë pyetje retorike, të cilat normalisht nuk janë të reja për askënd. Pikërisht këtu qëndron ndikimi i autorit mbi lexuesin, si në të kaluarën ashtu edhe në të tashmen.

Ai shkruan mbi bazën e dashurisë së tij për lexuesin dhe i ofron atij/asaj atë që duhet të ndahet midis tyre, si në rreshtat dhe paragrafët e librit, ashtu edhe në jetën e përditshme: besimin. Libri “Thesaret e Dijes”, i cili është prezantuar së fundmi për opinionin publik, veçanërisht u drejtohet lexuesve myslimanë me shpresën se do të lexohet me kujdes, do të kuptohet, do të ndjehet dhe do të manifestohet përmes veprimeve.

Si në çdo vepër të plotë, dëshira më e sinqertë është që çdo fjalë e shkruar në të, ose idetë dhe mendimet e shprehura, të mos mbeten thjesht shkronja të pajeta në koleksione apo biblioteka publike, por të shërbejnë për besimtarët, të ngritur në piedestalin më të lartë të triumfit shpirtëror dhe fizik, ashtu siç e meritojnë, pa harruar përkujtimin e sinqertë, plot me lutje dhe vlerësim, për autorin e ndjerë, Ibën Kajim El-Xhevzijeh.