E folmja e Skraparit në dritën e dialektologjisë shqiptare

Abstract

Para gati gjashtëdhjetë vjetësh, në korrik të vitit 1956, një studiues i ri i fushës së dialektologjisë, Jorgji Gjinari, me vrullin e një djaloshi që sapo i kishte lënë të njëzetë e pestat dhe me pasionin për dialektologjinë, disiplinë gjuhësore në të cilën ai po hidhte hapat e para si studiues, por që, shumë shpejt, ajo do të bëhej fusha kryesore e studimeve të jetës së tij, merr pjesë në të parën ekspeditë dialektologjike të organizuar në krahinën e Skraparit nga Instituti i Historisë e i Gjuhësisë së asaj kohe në gjashtë fshatra të kësaj krahine: Prishtë e Çepan, që ndodhen në skajin jugor të Skraparit, në kufi me Këlcyrën, Zaloshnjë e Ujanik që janë pranë Nahijes së Beratit, Therepel që është një pikë qendrore dialektologjike për të folmen e Skraparit e Faqekuq që ndodhet në skajin lindor të krahinës për të cilën po flasim, në kufi me qarkun e Korçës.