Rreth disa veçorive të gjuhës së këngëve popullore
DOI:
https://doi.org/10.62006/sf.v1i1.2873Abstract
Raporti në mes të gjuhës së folur dhe gjuhës së këngës, me gjithë rëndësinë dhe interesin që paraqet. në gjuhën tonë nuk është bërë.objekt studimesh të veçanta. Për këngët e Veriut problemin e kanë cekur E. Ça- bej në studimin «Për gjenezën e literaturës shqipe». 1939. dhe, sidomos, M. Lamberci në studimin e gjatë «Die Volksepik der Albaner». 1958. Disa vlerësime të përgjithshme, pa i konkretizuar me shembuj, jep edhe A. Desnickaja në «Albanskij jazyk i jego dialekti» 1968. Për këngët e Jugut një përpjekje të parë ka bërë V. Fidler në artikullin «Disa çështje të metrikës së këngëve popullore çame» *, në të cilin ka vënë në dukje disa interpolacione që ngjasin në gjuhën e këngëve gjatë interpretimit.Downloads
References
-
W. Fiedler, Disa çështje të metrikës së këngëve popullore çame», në «Gjur- mime albanologjike», 2, 1965, f. 319-322.
-
Kemi parasysh sidomos togjet, uo, ua, tipar interesant i këtyre të folmeve, i cili na paraqet një zhvillim paralel me toskërishten (uo^ua), veçse në një periudhë më të vonët e në një fazë edhe sot të papërfunduar plotësisht.
-
A. Desnickaja, A lb a n s k ij ja zy k i jego dialekti, L eningrad 1968, f. 79.
-
M. Lambertz, Die Volksepik der Albaner, Epika popullore e shqiptarëve, 1958, f. 129.
-
E. Çabej, Për gjenezën e literaturës shqipe, Shkodër 1938, f. 54.
-
Fjalët e melodisë «majekrahit», janë gjithësej këto:
-
Fjalë bjen era, luftë po bâjnë, Rogova e Peja;
-
Fjalë për tel, thuoj Gjakovës, çôy e del;
-
Fjalë ka çua, thuoj Gjakovës, ke gabua Burrë i vogël, i hipka atit, bjen në Shkodër,
-
Fjalë ka ardh, mblidhnju krenë, e bajroktar,
-
Djal i ri, i bjen pazarit, pa mahi.
-
M. Lambertz, Albanische Märchen (und andere Texte zur albanischen Volkskunde), Wien 1922, f. 176.
-
A. Desnickaja* Vep. e citr, f. 82.
-
Kemi parasysh botimet folkloristike të bëra në «Visaret e kombit», I, II, III.
-
Shih Gj. Shkurtaj, E folmja e Kastratit, «Studime filologjike»·, nr. 2, 1907 f. 63.
References
W. Fiedler, Disa çështje të metrikës së këngëve popullore çame», në «Gjur- mime albanologjike», 2, 1965, f. 319-322.
Kemi parasysh sidomos togjet, uo, ua, tipar interesant i këtyre të folmeve, i cili na paraqet një zhvillim paralel me toskërishten (uo^ua), veçse në një periudhë më të vonët e në një fazë edhe sot të papërfunduar plotësisht.
A. Desnickaja, A lb a n s k ij ja zy k i jego dialekti, L eningrad 1968, f. 79.
M. Lambertz, Die Volksepik der Albaner, Epika popullore e shqiptarëve, 1958, f. 129.
E. Çabej, Për gjenezën e literaturës shqipe, Shkodër 1938, f. 54.
Fjalët e melodisë «majekrahit», janë gjithësej këto:
Fjalë bjen era, luftë po bâjnë, Rogova e Peja;
Fjalë për tel, thuoj Gjakovës, çôy e del;
Fjalë ka çua, thuoj Gjakovës, ke gabua Burrë i vogël, i hipka atit, bjen në Shkodër,
Fjalë ka ardh, mblidhnju krenë, e bajroktar,
Djal i ri, i bjen pazarit, pa mahi.
M. Lambertz, Albanische Märchen (und andere Texte zur albanischen Volkskunde), Wien 1922, f. 176.
A. Desnickaja* Vep. e citr, f. 82.
Kemi parasysh botimet folkloristike të bëra në «Visaret e kombit», I, II, III.
Shih Gj. Shkurtaj, E folmja e Kastratit, «Studime filologjike»·, nr. 2, 1907 f. 63.
Downloads
Published
How to Cite
Numër
Section
License
Copyright (c) 2023 Akademia e Studimeve Albanologjike
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International License.
Shqip
English
Français (France)
Italiano
