Përqasje të sistemit rasor të shqipes në kuvendin e Arbënit me sistemin rasor latin
Abstract
Salva nos, domine, perimus! (Na shpëto, o Zot, se mbaruam!). Ishte kjo lutja e Pjetër Bogdanit, prift dhe në të njëjtën kohë autor i veprës më të rëndësishme të shekullit XVII në gjuhën shqipe, “Çeta e profetëve”. Një lutje që shprehte dëshpërimin e priftit lidhur me gjendjen e rëndë politike, ekonomike, morale e fetare, që mbizotëronte në Shqipëri, pas pushtimit osman.Downloads
References
-
Rexhep Ismajli, Gjuha shqipe e Kuvendit të Arbënit (1706), Prishtinë, 1985, f. 14.
-
Thirrorja falë autonomisë sintaksore, ishte jashtë sistemit rasor. Më vonë u njoh si rasë më vete nga gramatikanët grekë me emrin
-
(%( $ [kletike ptosis], shprehje e përkthyer nga latinishtja si vocativus casus.
-
Gramatika e gjuhës shqipe, Tiranë 1995, f. 107.
-
Gramatika e gjuhës shqipe, II, Tiranë, 1997, f. 271.
-
O. Myderizi, Gramatika e re e shqipes, Tiranë, 1944, f. 37
-
Për më shumë shih Sh. Demiraj, Gramatika historike e gjuhës shqipe, Tiranë, 1986, f. 377 - 379.
-
S. Riza, Nyjat e shqipes, BUSHT, SSHSH, 1958/4 f. 45
-
S. Riza, Emrat në shqipe. Sistemi i rasavet dhe tipet e lakimit, Tiranë, 1965, f. 44.
-
Vep. e cituar, f. 379.
-
K. Topalli, Sistemi rasor i emrave të shqipes, Tiranë, 2009, f. 331.
-
Për më shumë shih Demiraj, vep e cituar, f. 384.
-
Shih Sh. Demiraj, Morfologjia historike e gjuhës shqipe, 1973, Tiranë, f. 94
-
V. Tantucci, Urbis et orbis lingua, Bologna, 1985, f. 290. Latinishtja njeh përdorimin e lokativit që nuk duhet ngatërruar me genitivus locativus, një term ky jo i saktë, pasi lokativi është një rasë e vjetër mbaresa e së cilës është –i dhe ndryshon nga gjinorja. Forma Romae rrjedh nga Roma-i. Kështu janë forma lokativi: domi (në shtëpi), ruri (në fshat), humi (në tokë).
-
Evalda Paci, “De casuum nominum usu dissertatio in latina et albaniensi lingua”, “Classica et Christiana”, 3, Iasi, 2008, f. 214.
-
Kuvendi i Arbënit, 1703.
-
Ismajli, vep. e cit. f. 241.
-
Ismajli, vep. e cit. f. 11.
-
Lidhur me autorësinë e përkthimit të tekstit shqip shih Gëzim Gurga, Dittionario Italiano-Albanese (1702), Botime françeskane, Shkodër, 2009, f. 32-34.
References
Rexhep Ismajli, Gjuha shqipe e Kuvendit të Arbënit (1706), Prishtinë, 1985, f. 14.
Thirrorja falë autonomisë sintaksore, ishte jashtë sistemit rasor. Më vonë u njoh si rasë më vete nga gramatikanët grekë me emrin
(%( $ [kletike ptosis], shprehje e përkthyer nga latinishtja si vocativus casus.
Gramatika e gjuhës shqipe, Tiranë 1995, f. 107.
Gramatika e gjuhës shqipe, II, Tiranë, 1997, f. 271.
O. Myderizi, Gramatika e re e shqipes, Tiranë, 1944, f. 37
Për më shumë shih Sh. Demiraj, Gramatika historike e gjuhës shqipe, Tiranë, 1986, f. 377 - 379.
S. Riza, Nyjat e shqipes, BUSHT, SSHSH, 1958/4 f. 45
S. Riza, Emrat në shqipe. Sistemi i rasavet dhe tipet e lakimit, Tiranë, 1965, f. 44.
Vep. e cituar, f. 379.
K. Topalli, Sistemi rasor i emrave të shqipes, Tiranë, 2009, f. 331.
Për më shumë shih Demiraj, vep e cituar, f. 384.
Shih Sh. Demiraj, Morfologjia historike e gjuhës shqipe, 1973, Tiranë, f. 94
V. Tantucci, Urbis et orbis lingua, Bologna, 1985, f. 290. Latinishtja njeh përdorimin e lokativit që nuk duhet ngatërruar me genitivus locativus, një term ky jo i saktë, pasi lokativi është një rasë e vjetër mbaresa e së cilës është –i dhe ndryshon nga gjinorja. Forma Romae rrjedh nga Roma-i. Kështu janë forma lokativi: domi (në shtëpi), ruri (në fshat), humi (në tokë).
Evalda Paci, “De casuum nominum usu dissertatio in latina et albaniensi lingua”, “Classica et Christiana”, 3, Iasi, 2008, f. 214.
Kuvendi i Arbënit, 1703.
Ismajli, vep. e cit. f. 241.
Ismajli, vep. e cit. f. 11.
Lidhur me autorësinë e përkthimit të tekstit shqip shih Gëzim Gurga, Dittionario Italiano-Albanese (1702), Botime françeskane, Shkodër, 2009, f. 32-34.
Downloads
Published
How to Cite
Numër
Section
License

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International License.
