Rreth historisë së librit Shqip dhe kulturës së njohjes së tij në një kontekst zhvillimesh evropiane (shekujt XVI-XVII)

Abstract

Me një disiplinë si ajo e historisë së librit lidhen një sërë interesash studimore që kanë të bëjnë me procese të njohjes së zhvillimeve që orientuan rrethet kulturore evropiane të shekujve XV e XVI drejt hapash të rëndësishëm në përurimin e teknologjive të shumëfishimit të ekzemplarëve dhe përhapjen më të zgjeruar në vise e krahina që në këtë periudhë dalloheshin për një veprimtari të konsoliduar në lidhje me kulturën e librit dhe propagandimin e saj. Po në këtë periudhë shihet qartë sa i gjallë ishte interesi për veprat e letërsisë klasike, për autorë të veçantë të saj, por dhe për variantet biblike që ishin shkruar në gjuhë që vijonin të ishin objekt njohjeje e hulumtimi nga studiues të një formimi të veçantë kulturor, të prirur për të sjellë me sprovat e përkthimit të tyre shembuj të rinj në qasjen ndaj njohjes më të afërt të tyre. Përurimi i një teknologjie që gjeti një hapësirë të gjerë zbatimi dhe konkretizimi u shoqërua me rezultate të dukshme në drejtim të prodhimit të një numri të madh ekzemplarësh të veprave që paraqiteshin themelore për kulturën dhe formimin individual njerëzor.