Ballada shqiptare për murimin dhe elementet e saj te përbashkëta me motërzimet ballkanike

Abstract

Dihet se flijimi i njeriut është një ritual, që formon nyjën kryesore të subjektit të balladës së «murimit»·, i cili ka në përgjithësi karakter inaugural drejtuar kundër shpirtrave keqbërës. Tregimi i Herodotit se Kserksi, kur kapi anijen «Trezen» të Praksimit, i preu kokën marinarit më të bukur dhe pastaj nisi lundrimin e parë të saj, na shpjegon qartë se në këtë rast flijimi i njeriut kryhet me qëllim që ky të bëhet roje në dobi të lundrimit të mbarë të anijes. Ky rit është i njohur në shumë vise. Kinezët, fjala vjen, në themelet presin një gjel, i cili, duke qenë se mbahet si lajmëtari i agimit, pra si shpend «diellor», tremb shpirtrat keqbërës. Edhe në Japoni njeriu varrosej i gjallë ndën ura e kështjella për të marrë me të mire perën- ditë, të cilat do të ndihmonin në qëndrueshmërinë e ndërtimeve, ashtu si u flijua Abirani, i biri i madh i Akielit, në themelet e mureve të qytetit Jeriko gjatë rindërtimit të tij.