Mimoza Priku, “Carlo Tagliavini dhe studimet Albanologjike rreth shqipes” (monografi), Shkodër, 2011, 285 f.

Abstract

Studimi i gjuhës shqipe dhe i kulturës shqiptare ka zgjuar interesimin e shumë studiuesve të huaj, veçanërisht atyre italianë, kryesisht gjatë shekullit të kaluar, punimet e të cilëve për kohën kanë qenë me shumë vlerë. Kjo traditë ka vazhduar edhe në ditët tona, me disa përfaqësues të denjë, si G. B. Pelegrini, M. Genesi, Leonardo Savoja, Adolorata Landi, Emanuale Banfi, Jon Trumber etj., duke mos përjashtuar rezultatet shumë të rëndësishme të F. Altimarit, A. Guxetës, G. Parrinos, M. Mandalas, I. K. Fortinos, G. Gradilones etj., të cilët po merren me studime edhe për problemet e gjuhës dhe të letërsisë shqipe, gjithashtu ata kanë aplikuar në punimet shkencore metoda bashkëkohore. Studimet e tyre janë përqendruar në leksikun e shqipes, fonetikën, gramatikën, dialektologjinë etj. Në plejadën e filologëve më me zë dhe një ndër albanologët më të mëdhenj italianë është shquar Karlo Taliavini.