Pikëpamjet sintaksore të Spiro Floqit

Abstract

Spiro Floqi solli në shqipen një frymë gjysmëstrukturaliste dhe gjysmësemantike të studimeve sintaksore, sidomos në punimet e tij të fundit të viteve 70-të, ndonëse jo plotësisht të liruara nga fryma e logjikës dhe e tradicionalizmit që atëbotë dominonte në studimet gramatikore në përgjithësi. Idetë e tij prej sintaksologu ishin mjaft përparimtare për kohën kur jetoi dhe veproi, duke i marrë parasysh rrethanat shoqërore, në të cilat zhvillohej shkenca shqiptare në përgjithësi. Karakteristike për punimet e tij është bollshmëria e korpusit, kryesisht letrar, për çështje të analizës gjuhësore, pastaj terminologjia e pasur dhe shumë moderne për kohën kur i shkroi punimet e tij, mbështetja teorike e autorit në tekste gramatikore të gjuhëve të huaja, kryesisht nëpërmjet përkthimeve të tyre nga rusishtja dhe frëngjishtja, kreativiteti në shtjellimin e ideve të reja të kohës dhe përshtatja e tyre në shqipen, si dhe shterimi deri në fund i problemeve gjuhësore, pa lënë vend shumë hapësirë për ambiguitet apo dyshim.