Prania në paprani

(Sprovë për një lexim pragmalinguistik të poezisë Kur të jesh mërzitur shumë e D. Agollit)

Abstract

Ky studim, i përqendruar në analizën e poezisë së D. Agollit “Kur të jesh mërzitur shumë” (që poetizon dhembjen që shkakton ndarja nga njeriu i dashur dhe meditimet ekzistenciale që përqasin idenë e përkohshmërisë së qenies sonë me atë të një pranie në përhershmëri), synon që përmes analizës pragmatike të diskursit poetik, të mundësohet rikuptimësimi i mesazheve tekstore përgjatë procesit të të lexuarit. Duke synuar të zbulohen sa më të plota vlerat që teksti i poezisë bart e përçon, në studim i kushtohet rëndësi shndërrimit të tekstit në një diskurs, situata thënësore e të cilit parakupton si agjentë veprues autorin dhe lexuesin, e njëherazi si akte në krijim, jo vetëm aktin krijues të tekstit poetik, por edhe të lexuarin po ashtu si akt. Ky proces parakupton, më së paku, qëndrimin aktiv të lexuesit, i cili plotëson, ndërton, rikuptimëson thëniet në diskurs, mbush lakunat/zbrazëtitë e natyrshme e të qëllimshme tekstore dhe përvijon po ashtu si autori/poeti, “subjektin” e tij. Duke i pranuar tekstit poetik një lloj force diskursive, synohet të zgjohen interesime dhe një përkujdesje e vijueshme jo vetëm drejt një pikëvështrimi të brendshëm, ndaj strukturës së tekstit, por edhe të jashtëm, që e rilidh atë me prodhimin dhe, po ashtu, me receptimin e tij, duke synuar edhe përmasat pragmatike, ndërtekstore etj.